Columns

Dit is de nieuwste column. Alle andere columns komen in de lijst hiernaast. Klik er op om het hieronder te kunnen lezen.

Verbinding middels Dialoog 6

diversen, 2021-03

 

 

Beste vriend(in) van De Engel van Hoorn,

Na de oproep om kopij aan te dragen betreffende gevoelens die persoonlijk spelen bij jullie zijn er onderstaand een aantal reactie binnengekomen.

 

 

 De Waarheid.

 “Wat is waar?”  Het thema van dit seizoen door de Engel van Hoorn met als ondertitel “over leugen en bedrog en de zoektocht naar waarheid.”, welke helaas niet is afgerond omwille van het beëindigen van de bijeenkomsten wegens Corona.

Afgelopen zaterdag, 13 maart,  was er een interessant gesprek bij het programma Nieuwsweekend op de nationale radio NPO Radio 1 met Margriet Sitskoorn, neuro- psychologe, hoogleraar klinische neuropsychologie aan de Universiteit Tilburg.

Misschien heeft u het gesprek gehoord. Misschien ook niet. Uiteraard kan u dit niet onthouden blijven om voor uzelf uit te kunnen maken “Wat is waar?”. Misschien doet het bij u een duit in het zakje bij de zoektocht “over leugen en bedrog en de zoektocht naar waarheid.”, alsmede betrokkenheid, passie en een beeld van uw zelf en uw omgeving als wereldburger in deze tijd, maar tevens omtrent de persoonlijke vragen over zingeving en geloof.

Hieronder vindt u een link van het gehele programma. Schuif door naar het tijdstip 01 uur, 33 minuten en 50 seconden voor de start. Het gesprek duurt 13 minuten. Tip, ga er even rustig voor zitten om een en ander te doen aanlanden en als het iets te vlot gaat is er altijd de mogelijkheid om het te herbeluisteren.

 

https://podcast.npo.nl/file/nieuwsweekend/51547/content.omroep.nl/arla/p/npo/audio/nporadio1/2021/3/13/nporadio1-20210313-101304-0022ex.mp3 

 

Hopelijk bent u iets wijzer geworden over het inzicht en de interpretatie van de zingeving van het leven en hoe daar invulling aan te geven. Indien u het antwoord weet, bied ik mij geheel vrijwillig aan om met volle overtuiging naar u te luisteren. Uiteraard mag u uw betrokken en gepassioneerde antwoord ook schriftelijk doorgeven onder het motto “blijft denken, blijft schrijven.”

 

Marco Holt

 

 

 

 

 

Eindeloze positivisme ook buiten Coronatijd.

 

 

 

 

Ingezonden post via een relatie. Er niet vanuit gaande dat eenieders Spaans afdoende  is, hierbij de vertaling:

De pessimist ziet dat het glas half leeg is.

De optimist is al een andere fles aan het openen.

 

 

 

 

Ingezonden post:

 

ODE AAN DE VROUW,

Ja, ik heb vandaag gestemd. Niet alleen in het lokaal maar vooral INNERLIJK GESTEMD.

Ik stem op de vrouw. Geen specifieke, nee, allemaal. Geen één uitgezonderd.

Ik ben gelieerd aan een werkgroep die de vrouw centraal stelt. Zij die in Afghanistan onderdanig haar  kind opvoedt.

De berbervrouw die in de Sinaï water haalt voor haar man.

De vakbondsvrouw in Dar es Salaam die strijdt voor stemrecht.

De vrouw in ons 1ste wereldland die met baan, huishouden, met kinderen maar zonder een man heel druk is en soms van voren niet weet dat ze van achteren leeft.

Voor al die vrouwen heb ik respect. Soms denk ik dat ik geboren ben om die vrouw te koesteren.

John Buijsman (www.john-buijsman.nl voor Mentale Lenigheid)

 

 

 

 

 

Een overweging in Coronatijd.

 

Achteroverleunend in mijn luie stoel starende naar een kopje koffie overvalt mij plotsklaps een gevoel van weemoedigheid. Buiten is het koud en bewolkt. Ik bemerk dat de Coronatijd in samenhang met de winter zijn tol serieus begint te eisen. Het werk ligt stil, het uitgaansleven ligt stil, fysieke (filosofische) groepsgesprekken voeren ligt stil, bezoeken aan mijn talloze buitenlandse vrienden en vriendinnen ligt stil, iemand aanraken, een hand geven, knuffelen of kussen is sinds begin maart vorig jaar niet meer gebeurd, niet met één individu en ooooo ja, ik weet nu wat huidhonger is en dan die verdomde mobiel met Whatsapp. Een berichtje op afstand, tsjonge wat ben ik dat zat.

Of het allemaal al niet genoeg is, dienen oude dwangmatigheden, hardnekkige neigingen en verslavingen zich aan. Tegengas geven lukt niet altijd. Het wordt wel weer zo’n gesprek voeren op afstand om je verhaal te delen. Het voelt net zo surrogaat aan als preken voor een lege kerk.

Om enigszins weerstand te bieden probeer ik dagelijks een uurtje te gaan wandelen, wat oefeningen te doen met de Spaanse taal en tevens is er tijd om mij dagelijks bezig te houden met een hobby als muziek maken zoals het bespelen van ritmes middels diversen trommels (percussie), gedeeltelijke drums en basritmes. Uiteraard dit al ten faveure van mijn buren, die me liever gedurende deze Coronatijd opgehoepeld zien zijn naar het Verre Zuiden.

 

Al bij al zijn de hobby’s vermakend, edoch zeer repeterend, afstompend en schier doelloos in deze periode. Een uitgedoofd leven. Een uitgeblust leven. Een suf leven. De uitdaging, de afleiding en het werkelijke doel is verdwenen. Zeg maar gerust, de jus……………………. ofwel de kers op de taart………..……, eigenlijk ook wel de taart. Ach, men weet wel wat ik bedoel.

Coronatijd in combinatie met de winter is verasocialiserend……

 

De keerzijde van dit al is, dat er voldoende contemplatietijd is om zich eens te bezinnen over het  leven. Zo ook zo’n vraag als; “Waar word ik gelukkig van?”. Een simpele basale vraag, waar het antwoord eenvoudig lijkt, bedriegt de schijn, want niets is wat het lijkt… ?!?!?

Al mijmerend terwijl ik de damp van de koffie zie opgaan in een achteloos niets, komt bij mij een imaginair beeld naar boven, dat het niet zoveel meer uitmaakt wat ik doe, maar dat

 

Mijn materialistische streven naar geluk, mij ongeluk brengt ………

 

Werkelijke waarden als een goede gezondheid, het SAMENzijn met een vriendin zo’n  elfduizend en vierhonderd kilometer verderop (wat nu net zo ver is als een ander zonnestelsel) en iets mogen betekenen voor anderen, is waar het omdraait, dus Coronatijd leert mij te ontmoetten en niet te moeten. Ofwel relatie in plaats van prestatie.  Het uitzicht op het mooie zomerweer in samenhang met een regen aan vaccinaties, wát hunker ik naar het licht, de warmte en het sociaal omarmen van de medemens. Binnenkort wederkeert de zon en de vogels zullen hun lied zingen. Geduld is een schone zaak. Nog even volhouden dus…………

Nippend aan mijn koffie lijkt zelfs de zon iets door te breken en verduiveld als het niet waar is, die Coronatijd heeft toch ook wel zijn voordelen.

 

Marco Holt

 

 

 

 

 

Samen – juist in Coronatijd - sta je sterk, ook met een eigenaardig familielid veraf of die zonderlinge buurman:

 

Een luisterend oor hoeft geen bekend gezicht te hebben.

                                                                              Loesje

 

 

 

                                                                                             

 

 

 

Bij deze dank voor de inzendingen. Blijft denken, blijft schrijven en met vriendelijke groeten, Marco Holt. (Secretaris van De Engel van Hoorn)

Reacties zijn gesloten.